1. آنهایی که وقتی هستند، هستند وقتی که نیستند هم نیستند . حضور عمده آدم ها مبتنی بر فیزیک است . تنها با لمس ابعاد جسمانی آنهاست که قابل فهم می شوند بنابراین اینان تنها هویت جسمی دارند .
2. آنهایی که وقتی هستند، نیستند وقتی که نیستند هم نیستند (مردگانی متحرک در جهان خود فروختگانی که هویتشان را به ازای چیزی فانی واگذاشته اند . بی شخصیت اند و بی اعتبار هرگز به چشم نمی آیند مرده و زنده شان یکی است .)
3. آنهایی که وقتی هستند، هستند وقتی که نیستند هم نیستند ( آدم هایی معتبر و با شخصیت کسانی که در بودنشان سرشار از حضورند و در نبودشان هم تاثیر خود را می گذارند کسانی که همواره در خاطر ما می مانند دوستشان داریم و برایشان ارزش قائلیم .)
4. آنهایی که وقتی هستند، نیستند وقتی که نیستند، هستند (شگفت انگیز ترین آدم ها در زمان بودنشان چنان قدرتمند و با شکوهمند که ما نمی توانیم حضورشان را دریابیم اما وقتی که از پیش ما می روند نرم نرم و آهسته آهسته درک می کنیم . باز می شناسیم ، می فهمیم که آنان چه بودند چه می گفتند و چه می خواستند . ما همیشه عاشق این آدم ها هستیم . هزار حرف  داریم برایشان اما وقتی در برابرشان قرار می گیریم ، گویی قفل بر زبانمان می زنند . اختیار از ما سلب می شود . سکوت می کنیم و غرق در حضور آنان مست می شویم و درست در زمانی که می روند یادمان می آید که چه حرف ها داشتیم و نگفتیم . شاید تعداد اینها در زندگی هر کدام از ما به تعداد انگشتان دست هم نرسد . )

                                                               دکتر علی شریعتی